بر بنیاد گزارش تازهٔ برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل متحد (UNDP)، حدود ۲۸ میلیون نفر در افغانستان در سال ۲۰۲۵ میلادی، معادل ۷۴ درصد جمعیت کشور، قادر به تأمین نیازهای اساسی زندگی‌شان نبوده‌اند. این گزارش نشان می‌دهد که با وجود رشد محدود اقتصادی، فقر همچنان یکی از چالش‌های جدی مردم افغانستان است.
همچنان، بر اساس اطلاعات بانک جهانی، نرخ بیکاری در افغانستان در سال ۲۰۲۵ میلادی، بر پایهٔ برآوردهای مدل‌سازی‌شدهٔ سازمان بین‌المللی کار، حدود ۱۳.۴ درصد بوده است.
با این حال، این رقم به‌تنهایی تمام ابعاد کم‌کاری، اشتغال غیررسمی و نبود فرصت‌های کاری مناسب را نشان نمی‌دهد
از سوی دیگر، برنامهٔ جهانی غذا هشدار داده است که بیش از ۱۷ میلیون نفر در افغانستان در زمستان ۲۰۲۵ با ناامنی حاد غذایی روبه‌رو بوده‌اند. کاهش کمک‌های بشردوستانه، خشکسالی، بازگشت مهاجران و محدودیت فرصت‌های معیشتی از جمله عواملی‌اند که فشار اقتصادی بر خانواده‌ها را افزایش داده‌اند
کارشناسان اقتصادی تأکید می‌کنند که ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار، حمایت از تولیدات داخلی، گسترش فعالیت‌های اقتصادی و فراهم‌سازی زمینهٔ کار برای جوانان می‌تواند در کاهش فقر و بهبود وضعیت معیشتی خانواده‌ها نقش مهمی داشته باشد.